เจาะลึกโมเดลเว็บพนันถูกกฎหมายในต่างประเทศ เขาจัดการอย่างไร?

1.โมเดลการออกใบอนุญาต (Licensing Model)

ประเทศที่เป็นต้นแบบคือ สหราชอาณาจักร (UK) ซึ่งถือเป็น “Gold Standard” ของโลก

• หน่วยงานกลาง: มีองค์กรอย่าง UK Gambling Commission (UKGC) ทำหน้าที่ตรวจสอบสถานะการเงินและประวัติเจ้าของเว็บอย่างละเอียดก่อนให้ใบอนุญาต
• การควบคุม: เว็บที่ได้ใบอนุญาตต้องเชื่อมต่อระบบกับหน่วยงานรัฐเพื่อให้ตรวจสอบยอดเงินได้แบบ Real-time ป้องกันการโกงผู้เล่น
• การจัดการ: หากพบการทำผิดกฎ (เช่น ให้เด็กเล่น หรือโฆษณาเกินจริง) จะถูกปรับหนักหลักหลายล้านปอนด์หรือยึดใบอนุญาตทันที

2.โมเดลกำแพงภาษีและค่าธรรมเนียม

รัฐเปลี่ยนรายได้จากเจ้ามือมาเป็นงบประมาณแผ่นดินผ่านระบบภาษีที่ซับซ้อน:

• Gross Gaming Revenue (GGR): รัฐจะเก็บภาษีจาก “รายได้สุทธิหลังหักเงินรางวัล” (ไม่ใช่ยอดแทงทั้งหมด) ซึ่งในยุโรปมักเก็บอยู่ที่ 15-30%
• ภาษีผู้เล่น: บางประเทศอย่าง สหรัฐอเมริกา หากผู้เล่นถูกรางวัลใหญ่ จะต้องหักภาษี ณ ที่จ่ายทันที (Progressive Tax)
• ค่าธรรมเนียมใบอนุญาต: แค่ค่าสมัครก็อาจสูงถึงหลายล้านบาท และต้องจ่ายค่าธรรมเนียมรายปีเพื่อรักษาสถานะ

3.โมเดลความรับผิดชอบต่อสังคม

นี่คือหัวใจสำคัญที่ทำให้การพนันถูกกฎหมายอยู่รอดได้โดยไม่ทำลายสังคม:

• Self-Exclusion (ระบบแบนตัวเอง): ในอังกฤษมีระบบ GAMSTOP หากคุณลงชื่อแบนตัวเองจากเว็บหนึ่ง คุณจะถูกบล็อกการเข้าถึงจาก “ทุกเว็บ” ที่ถูกกฎหมายในประเทศทันที
• Affordability Checks: เว็บต้องตรวจสอบฐานะทางการเงินของผู้เล่น หากพบว่าเล่นเกินตัว (เช่น มียอดฝันสูงเกินรายได้ปกติ) ระบบจะระงับการฝากเงินทันที
• Deposit Limits: บังคับให้ผู้เล่นตั้งวงเงินสูงสุดที่จะเล่นได้ต่อวันหรือต่อสัปดาห์ตั้งแต่ตอนสมัครสมาชิก

4.โมเดลสิงคโปร์: กีดกันคนท้องถิ่น

สิงคโปร์เน้นการดึงเงินจากนักท่องเที่ยวแต่ปกป้องคนในประเทศ:

• ค่าธรรมเนียมเข้าเล่น: คนสิงคโปร์ต้องจ่ายค่าธรรมเนียมรายวัน (ประมาณ 3,000-4,000 บาท) เพียงเพื่อจะก้าวเท้าเข้าไปในคาสิโน
• การโฆษณา: ห้ามโฆษณาเว็บพนันหรือคาสิโนในสื่อที่คนท้องถิ่นเข้าถึงได้ง่าย แต่ให้เน้นโปรโมตในเชิง “สถานที่ท่องเที่ยว” สำหรับชาวต่างชาติแทน